ಶ್ರೀಗುರು ಬಸವಲಿಂಗಾಯ ನಮಃ
(ಈ ವಚನದ ಸರಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಚಾನಲ್ ನಲ್ಲಿ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಮೇಲಿನ ಲಿಂಕ್ ಬಳಸಿ)
ಉರಿಯೊಡ್ಡಿದಡೆ ಸೀತಳವೆನಗೆ;
ಗಿರಿ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಪುಷ್ಪವೆನಗೆ;
ಸಮುದ್ರ ಮೇಲುವಾಯಿದರೆ ಕಾಲುವೆಯೆನಗೆ.
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಾ,ನಿಮ್ಮಾಣೆಯೆಂಬುದು ತಲೆಯೆ[ತ]ಬಾರದ ಭಾರವೆನಗೆ
ಇಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು ತಮ್ಮ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯ ಆಳವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮಗೆ ಉರಿ ತಂಪಾಗಿದೆಯೆಂದೂ, ಬೆಟ್ಟ ಬಿದ್ದರೂ ಹೂವಿನಂತಿದೆಯೆಂದೂ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರವು ಕಾಲುವೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಲೌಕಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, "ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ನಿಮ್ಮಾಣೆ ಎಂಬುದು ತಲೆಯೆತ್ತಬಾರದ ಭಾರವೆನಗೆ" ಎಂಬ ಸಾಲು, ದೇವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಆಣೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯು ಎಷ್ಟು ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಭಾರವಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಅವರ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ.
0 ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು