ಶ್ರೀಗುರು ಬಸವಲಿಂಗಾಯ ನಮಃ
(ಈ ವಚನದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಚರ್ಚೆ ಮೂಲಕ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಈ ಮೇಲಿನ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಲಿಂಕ ಬಳಸಿ )
ಅಘಟಿತ ಘಟಿತನ ಒಲವಿನ ಶಿಶು!
ಕಟ್ಟಿದೆನು ಜಗಕ್ಕೆ ಬಿರಿದನು.
ಕಾಮ ಕ್ರೋಧ ಲೋಭ ಮೋಹ ಮದ ಮತ್ಸರಂಗಳಿಗೆ ಇಕ್ಕಿದೆನು ಕಾಲಲಿ ತೊಡರನು.
ಗುರುಕೃಪೆಯೆಂಬ ತಿಗುರನಿಕ್ಕಿ,
ಮಹಾಶರಣೆಂಬ ತಿಲಕವನಿಕ್ಕಿ, ನಿನ್ನ ಕೊಲುವೆ ಗೆಲುವೆ "ಶಿವ ಶರಣೆಂ''ಬ ಅಲಗಕೊಂಡು,
ಬಿಡು ಬಿಡು ಕರ್ಮವೆ ನಿನ್ನ ಕೊಲ್ಲದೆ ಮಾಣೆನು.
ಕೆಡಹಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆನ್ನ ನುಡಿಯ ಕೇಳಾ:
ಕೆಡದ 'ಶಿವ ಶರಣೆ'ಂಬ ಅಲಗನೆ ಕೊಂಡು
ನಿನ್ನ ಕೊಲುವೆ ಗೆಲುವೆ ನಾನು.
ಬ್ರಹ್ಮಪಾಶವೆಂಬ ಕಳನನೆ ಸವರಿ, ವಿಷ್ಣು ಮಾಯೆಯೆಂಬ ಎಡೆಗೋಲ ನೂಕಿ, ಎನ್ನೊಡೆಯ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಯ್ಯ ತಲೆದೂಗಲಿ ಕಾದುವೆನು, ನಾನು.
ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು, ತಾವು ಅಘಟಿತ ಘಟಿತನಾದ ಶಿವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದು, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಮದ, ಮತ್ಸರಗಳಂತಹ ಆರು ರಿಪುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳಿಂದಲೇ ಮೆಟ್ಟಿ ಹಾಕಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಗುರುಕೃಪೆ ಮತ್ತು 'ಮಹಾಶರಣೆ' ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದೊಂದಿಗೆ, 'ಶಿವ ಶರಣೆ' ಎಂಬ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಪಾಶ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಗಳಂತಹ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಒಡೆಯನಾದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನು ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸುವವರೆಗೂ ಕಾಯುವೆ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಅಚಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
0 ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳು